Afgelopen donderdag was ik één van de twee lucky Dutch Cowgirls die op uitnodiging van Adobe dé film van dit najaar, Avatar mocht zien in IMAX 3D. Wat een gave film zeg!

Hoewel er een hoog good guy versus bad guy gehalte in zit en je flink de les gelezen wordt over hoe wij met zijn allen de aarde aan het vernietigen zijn, wanneer je dat los kunt laten, waan je jezelf in ultieme sprookjeswereld waaruit je niet meer weg wil. Echt, ik heb nog 3 nachten gedroomd dat ik ook zo’n Na’vi-vlecht had en daarmee vrolijk ronddartelde in de wondere wereld van Pandora. De visuele ervaring is één die je niet mag missen.

Collega DutchCowgirl Karina heeft namens ons tweeën onderstaand stuk geschreven op Dutch Cowgirls.

Avatar the Movie: Hell yeah

Ruimteschepen, buitenaardse wezens, de strijd tussen goed en kwaad, een vreemde planeet en een liefdesverhaal. Avatar heeft alle klassieke sciencefiction & fantasy (SFF)-elementen in zich en wil toch een mainstream film zijn. Misschien dat daarom een budget van 150 miljoen dollar is ingezet voor de promotie van dit visuele spektakel.

Want ook al houd je niet van het genre, spektakel is het. Het is regisseur James Cameron (Terminator, Aliens, Titanic) met een bodemloos budget en een grenzeloze visie en dus is het VEEL. En in een IMAX-theater met een 3D-bril op je neus waan je jezelf op die vreemde wereld, waar boomlange blauwe wezens in harmonie wonen met hun planeet Pandora.

De grond van hun geliefde wereld bevat echter een uiterst kostbaar mineraal, dat mensen ten koste van alles willen bezitten. Contact met de Na’vi, zoals de inheemse bevolking heet, verloopt moeizaam. In een laatste poging tot onderhandeling zijn Na’vi-lichamen gekweekt op basis van menselijk DNA. Deze Avatars zijn op afstand te besturen door een selecte groep mensen. Wanneer een van dat groepje wegvalt, neemt zijn (ongetrainde) tweelingbroer zijn plaats in. Deze militair verdwaalt (uiteraard) in zijn loyaliteiten tussen militaire macht, wetenschappelijke nieuwsgierigheid en liefde voor de Na’vi. Lukt het hem het vertrouwen te winnen van de Na’vi? Zal hij het vervolgens beschamen? Wie wint uiteindelijk de strijd?

“Veel verhaal is het niet,” verzuchtte CowGirl Lori-Lisa, “maar ik had daar ook willen vliegen en rondhollen!” Helemaal mee eens. Ik zie de werelden van mijn favo SFF-schrijvers al verfilmd. Want weer is er een hek van de dam. Who framed Roger Rabbit, Jurassic Park, The Matrix, Lord of the Rings, Avatar: allemaal mijlpalen in de ontwikkeling van special effects. Geen wonder dat Adobe zo groos trots is als een aap met zeven lullen dat hun software (mede) is gebruikt in deze productie, die 300 miljoen dollar heeft gekost.

En ook al houd je niet van de romantiek en/of militaire krachtpatserij, Avatar is alleen voor het vernieuwende een kijkje waard. Ik heb na Jaws 3D geen 3D meer gezien (Muppets 4D telt niet, toch?) en dit is toch wel even wat anders. Verfijnder. Realistischer. Zelfs in de Myst-achtige fantasie van Camerons wereld.

Daar zat ik dan ineens, met niks anders bij me dan zakdoeken. Collega DutchCowgirl Marieke Visser bleek helaas verhinderd en ik was in de gelukkige positie voor haar de honneurs waar te nemen. Dus zo belandde ik op een zonnige vrijdagmorgen in het Ketelhuis te Amsterdam op de perspremière van de film waar iedereen het over heeft: Komt Een Vrouw Bij De Dokter, het regiedebuut van Reinout Oerlemans naar het gelijknamige boek van Kluun met in de hoofdrol Barry Atsma, Carice van Houten en Anna Drijver.

Het verhaal

Komt Een Vrouw Bij De Dokter vertelt het verhaal van Stijn. Stijn houdt van het leven en het leven houdt van Stijn; hij leidt een succesvol reclamebureau, heeft een prachtige dochter en de mooiste, lekkerste, meest sexy vrouw van de wereld. Dat Stijn af en toe van andere vrouwen geniet hoeft zijn Carmen niet te weten. Zijn hart is van Carmen, dus wat maakt het uit. Hij is ‘on top of the world’. Maar dan krijgt Carmen borstkanker. Zijn wereld stort in.

Carmen en Stijn komen terecht in een rollercoaster van ziekenhuis in, ziekenhuis uit, chemokuren en bestraling. Maar hij is er voor haar. Altijd. Hoe vreselijk moeilijk dat ook is. Maar dan is daar ineens Roos. Roos wordt zijn kankervrije oase, waar hij de kilte van thuis even kan vergeten. Wat hij nooit voor mogelijk had gehouden, gebeurt; hij wordt verliefd. Verslaafd zelfs, aan Roos. Elke vrije minuut wil hij bij haar zijn. Stijns leven wordt een chaos, iedereen vraagt aandacht, het kantoor moet door, zijn vrouw gaat dood. Stijn moet nú een keuze maken.

Schokkend respect

Iedereen kent het het verhaal van Komt Een Vrouw Bij de Dokter. Of je het boek nu gelezen hebt (er zijn in Nederland inmiddels 800.000 exemplaren verkocht) of niet (zoals ik), je weet dat het gaat over een man die tijdens het ziekbed van zijn vrouw vreemd gaat. Maar wat ik niet wist is dat het verhaal ook vertelt hoe zo’n ziekbed verloopt en welke behandelingen er ondergaan moeten worden.

Regisseur Reinout Oerlemans schroomt niet om deze schokkende facetten van de behandeling uit te lichten: de ongeïnteresseerde dokters die een diagnose stellen (briljante scene met Sascha Bulthuis), de pijn van een chemokuur, de schaamte van haaruitval, de brandwonden van bestraling, het amputeren van een borst en de afweging van euthanasie. Ik heb in mijn directe omgeving (gelukkig!) nooit met borstkanker te maken gehad en bij mij zorgt deze film voor een groot stuk bewustwording van deze rotziekte en een enorm respect voor iedereen die er zelf of als naaste mee in aanraking is gekomen.

Een ode aan de liefde

Die ondertitel klopt volledig. Liefde is volop aanwezig in de film. De chemie tussen Barry Atsma (Stijn) en Carice van Houten (Carmen) spat van het doek af. Ja, er is veel seks en de naakte lichamen vliegen je om de oren, maar juist in de scenes waar Stijn zijn zieke vrouw bijstaat en verzorgt zie je de vertederende liefde die hoort bij de uitspraak ‘tot de dood ons scheidt’. Wanneer Anna Drijver (Roos) ten tonele verschijnt is zij in eerste instantie het ultieme lustobject voor Stijn, maar al snel vervaagt hier de scheidslijn tussen lust en liefde en wordt zij niet alleen zijn ‘kankervrije oase’, maar ook degene aan wie Stijn opnieuw zijn hart kan geven.

Begrip

Kluun, auteur van het boek, is zelf zijn vrouw Judith verloren aan borstkanker. Komt Een Vrouw Bij De Dokter is in dat geval autobiografisch te noemen. Veel mensen (ik incluis) zijn van mening dat vreemdgaan not done is, helemaal tijdens het ziekbed van je partner. Maar het gekke is dat ik na het zien van deze film ook begrip heb voor het gedrag van Stijn. Hij vlucht weg van de pijn en het verdriet die het verliezen van zijn vrouw, zijn muze, zijn liefde, met zich meebrengt en belandt in de armen van een andere vrouw.

Het vluchtgedrag vind ik menselijk; we zoeken toch allemaal naar plaatsen en personen waarin en waarbij we ons gelukkig voelen? Het vreemdgaan maakt het precair, maar dit is niet iets dat Stijn voor de ziekte van Carmen niet deed. Wanneer de lust naar Roos omslaat in liefde worstelt Stijn met zijn geweten en hoewel hij Roos niet volledig kan loslaten, kiest hij uiteindelijk voor zijn Carmen en staat hij haar bij, in voor- en tegenspoed, tot de dood hen scheidt.

Aanrader

Komt Een Vrouw Bij De Dokter is een aanrader. Hoewel ik geen filmrecensent ben vind ik dat Carice en Barry de rollen realistisch en integer vertolken. Ook de muziek is treffend gekozen en het script vertelt het verhaal van Kluun goed, zonder warrige stukken waarbij je de draad verliest. Als laatste nog een tip: neem zakdoeken mee, ze zijn zeker nodig!

Blog ook gepost op DutchCowgirls.

Google Streetview meets video. Dat is Yellow Bird. Als kijker ben je niet langer passief en afhankelijk van de keuze van de regisseur, je bent zélf de regisseur. Klik, sleep, richt en draai je cursor in het filmpje en see for yourself.

De Groningse jongens Marc Groothelm en Rafael Redczus (het liefje van mijn nichtje Lisanne) bedachten de techniek. De camera met 6 lenzen neemt vanuit een vaste positie of hangend boven een mobiele cameraman de hele omgeving van 360º op. Een slimme techniek voegt alle geschoten beelden samen tot een video en zo kun jij als kijker zelf beslissen in welke richting je kijkt.

Blog ook gepost op Dutch Cowgirls.

This is IT. De laatste tour die Michael Jackson zou doen. Helaas heeft het niet zo mogen zijn. Twee dagen voor zijn overlijden oefende Michael nog met zijn dansers. CNN publiceerde vandaag dit filmpje.

Verbaasd
Het verbaast mij hoe goed The King of Pop er twee dagen voor zijn dood nog uit ziet. De zang is niet live, maar de moves was hij blijkbaar niet verleerd.

Michael Jackson, RIP.

Blog ook gepost op Dutch Cowgirls

Ik ben gek op animatiefilms. Cars, Monsters, Inc., The Incredibles en Wall-E, ze prijken allemaal in mijn dvdkast. Helemaal leuk zijn de korte animatiefilms die Pixar soms maakt als extraatje bij een film. Partly Cloudy is het extraatje bij UP, de nieuwste Pixar die op 8 oktober 2009 in de Nederlandse theaters in première gaat. Helaas is zijn “due to copyright restrictions” op Youtube alleen de eerste 30 seconden te zien, maar op Flabber zie de volledige versie van Pixars Partly Cloudy.

De zomer is nog niet eens officieel begonnen en ik heb al weer zin in het najaar!

Bekijk originele post op Dutchcowgirls.nl

RockSoapOpera

Vergeet Goede Tijden, skip voortaan As the World Turns. Deze zomer raakt iedereen in de ban van de online soap RockSoapOpera.

Hoofdrolspeler in RockSoapOpera is de steen Carlos Rock. En zoals het een echte soap betaamt, is zijn leven alles behalve simpel. In de ruim 100 dagen dat de soap nu loopt wordt Carlos verliefd, raakt zijn liefje Janine zwanger, papt zij vervolgens aan met een ui die even later wordt vermoord door Ui junior, verschijnen er 2 afpersende peren ten tonele en worden Carlos en Janine de trotse ouders van keitje Javier. Kun je het nog volgen? Geen nood, net als is een gewone soap pik je het verhaal zo op.

Top of flop?

Online soaps. Het is vaak geprobeerd, meestal loopt het in de soep. Waarom deze online soap wel een kans van slagen heeft? Het is simpel, goedkoop, ludiek en ow zo verslavend. Wat vinden jullie? Owja, volg @RockSoapOpera op twitter en je mist geen aflevering meer!

Bekijk originele post op Dutchcowgirls.nl

MyBrute

Ken je dat gevoel? Dat iemand het bloed onder je nagels vandaan haalt? Onze vroege voorouders vochten hun verschillen uit in de arena. Hoewel onze naam anders doet vermoeden, trekken wij als DutchCowgirls heus niet direct ons pistool. Maar als we dan toch onze agressie kwijt willen, doen we dat als DutchCowgirls tegenwoordig op MyBrute.com.

MyBrute is een eenvoudige, maar zeer verslavende online game waar je ongegeneerd je frustraties kunt (laten) afreageren op mede-MyBruters. Iedere dag kun je jouw MyBrute een paar robbertjes laten vechten en hoewel je het gevecht zelf niet in de hand hebt, is het selecteren van de juiste tegenstander zeker wel een tactische aangelegenheid. Kies je wijs dan wordt jouw brute alter ego vanzelf beter in haar gevechtsskills. En bereik je level 10 dan kun je zelfs je eigen MyBrute-clan oprichten. Het leuke eraan is dat je je niet hoeft te registeren. Maak wel even een password aan, dan weet je zeker dat niemand met jouw MyBrute aan de haal gaat.

Dus, ben jij boos op alles en iedereen in de wereld? Of ben je altijd de liefheid zelve en heb je zin om eens uit je comfort zone te stappen? Word dan nu pupil van deze brute DutchCowgirl en leef je uit op MyBrute.

Donderdagavond 14 mei. Ik vermaak me kostelijk met twitteren over het Songfestival. Plots krijg ik een persoonlijk berichtje van een twittervriendinnetje binnen. Of ik ergens blog of schrijf. En of ik het misschien leuk zou vinden om het team met blogchicks van DutchCowgirls te versterken. Euh… ja dus!