Het heeft eventjes geduurd, maar hier een uitgebreid fotoverslag van onze bruiloft op 2 april 2010.

Het was waanzinnig!!

PS: klik op een foto en vervolgens op PLAY. De slideshow speelt dan automatisch de foto’s in de juiste volgorde af. Je kunt ze ook in full screen bekijken, klik daarvoor op de diagonale pijltjes rechtsonder

Hoe cool?!

Een kort blogje ter ere van ons eigen bruidspoppetje. Custom made door MaryMade.it voor op de bruidstaart. Mijn jurk, boeket en haar, liefs pak, stropdas, “Mickey Blue Eyes” en vlinder op zijn schouder. En natuurlijk onze  snowboards :). Compleet met print nagemaakt. Chapeau @ Mary!!

Nu op naar Canada. De heliboardhoneymoon wacht…

Afgelopen donderdag was ik één van de twee lucky Dutch Cowgirls die op uitnodiging van Adobe dé film van dit najaar, Avatar mocht zien in IMAX 3D. Wat een gave film zeg!

Hoewel er een hoog good guy versus bad guy gehalte in zit en je flink de les gelezen wordt over hoe wij met zijn allen de aarde aan het vernietigen zijn, wanneer je dat los kunt laten, waan je jezelf in ultieme sprookjeswereld waaruit je niet meer weg wil. Echt, ik heb nog 3 nachten gedroomd dat ik ook zo’n Na’vi-vlecht had en daarmee vrolijk ronddartelde in de wondere wereld van Pandora. De visuele ervaring is één die je niet mag missen.

Collega DutchCowgirl Karina heeft namens ons tweeën onderstaand stuk geschreven op Dutch Cowgirls.

Avatar the Movie: Hell yeah

Ruimteschepen, buitenaardse wezens, de strijd tussen goed en kwaad, een vreemde planeet en een liefdesverhaal. Avatar heeft alle klassieke sciencefiction & fantasy (SFF)-elementen in zich en wil toch een mainstream film zijn. Misschien dat daarom een budget van 150 miljoen dollar is ingezet voor de promotie van dit visuele spektakel.

Want ook al houd je niet van het genre, spektakel is het. Het is regisseur James Cameron (Terminator, Aliens, Titanic) met een bodemloos budget en een grenzeloze visie en dus is het VEEL. En in een IMAX-theater met een 3D-bril op je neus waan je jezelf op die vreemde wereld, waar boomlange blauwe wezens in harmonie wonen met hun planeet Pandora.

De grond van hun geliefde wereld bevat echter een uiterst kostbaar mineraal, dat mensen ten koste van alles willen bezitten. Contact met de Na’vi, zoals de inheemse bevolking heet, verloopt moeizaam. In een laatste poging tot onderhandeling zijn Na’vi-lichamen gekweekt op basis van menselijk DNA. Deze Avatars zijn op afstand te besturen door een selecte groep mensen. Wanneer een van dat groepje wegvalt, neemt zijn (ongetrainde) tweelingbroer zijn plaats in. Deze militair verdwaalt (uiteraard) in zijn loyaliteiten tussen militaire macht, wetenschappelijke nieuwsgierigheid en liefde voor de Na’vi. Lukt het hem het vertrouwen te winnen van de Na’vi? Zal hij het vervolgens beschamen? Wie wint uiteindelijk de strijd?

“Veel verhaal is het niet,” verzuchtte CowGirl Lori-Lisa, “maar ik had daar ook willen vliegen en rondhollen!” Helemaal mee eens. Ik zie de werelden van mijn favo SFF-schrijvers al verfilmd. Want weer is er een hek van de dam. Who framed Roger Rabbit, Jurassic Park, The Matrix, Lord of the Rings, Avatar: allemaal mijlpalen in de ontwikkeling van special effects. Geen wonder dat Adobe zo groos trots is als een aap met zeven lullen dat hun software (mede) is gebruikt in deze productie, die 300 miljoen dollar heeft gekost.

En ook al houd je niet van de romantiek en/of militaire krachtpatserij, Avatar is alleen voor het vernieuwende een kijkje waard. Ik heb na Jaws 3D geen 3D meer gezien (Muppets 4D telt niet, toch?) en dit is toch wel even wat anders. Verfijnder. Realistischer. Zelfs in de Myst-achtige fantasie van Camerons wereld.

Dat ik dit NIET zal doen op onze trouwdag!

Ik kijk naar mezelf in een grote spiegel. Verlegen, ietwat onzeker. Maar ook stralend. Mijn ogen zoeken via het spiegelbeeld de ogen van mijn moeder. Ik vind ze. Maar ik kan ze niet doorgronden. Huh? De ogen van mijn moeder, waarmee ik normaliter kan lezen en schrijven, vertellen me niet waar ik om vraag? Misschien komt het door de spiegel, vertroebelt die haar blik. Ik draai me om. Langzaam, want ik sta op een krukje die ik niet kan zien en straks val ik. Dat zou me toch een genante vertoning zijn!

Als ik ben omgedraaid zoek ik opnieuw de blik van mamma. Ik kijk vragend, maar ze vertellen me nog steeds niks. Of zie ik daar een twinkeling? Ik kan niet langer mijn mond houden. “En? Wat vind je?”. Het blijft stil. Langer dan ik van haar gewend ben, alsof ze haar woorden keurig afweegt. Ze glimlacht en zegt: “Je bent mooi.” Ik zie dat ze meer wil zeggen, maar ze houdt zich in. Alsof ze in stilte zegt: “Dit is iets wat je zelf moet beslissen, lieverd.”

Voorzichtig draai ik me weer om. Voetje voor voetje, op het onzichtbare krukje. Langzaam zie ik mijn spiegelbeeld opdoemen in de hoek van mijn linkeroog. Ik voel vlinders mijn buik. Opeens kan ik mezelf niet bedwingen en abrupt maak ik de rest van de draai af. “Oei, dat ging net goed!” Het is Siemona van de bruidswinkel die mijn hand pakt en voorkomt dat ik van het krukje val. Met een blos op mijn wangen kijk ik opnieuw naar mezelf in de grote spiegel. Daar staat een meisje die straks echt iemands vrouw wordt. Ja. Dit ben ik!

_{Gekregen van lief op vrijdag 28 augustus 2009 bij de ‘bron’ in Spanje}

Hallo! Ik ben Aapie. Misschien heet ik wel anders, maar de eigenaar van deze blog noemt me zo. Ik vind het prima! Want ik vind haar heel lief.

Sinds 2 maanden kom ik geregeld op bezoek. De eerste keer sloop ik stiekem achter haar naar binnen toen ze op een dinsdagavond laat thuis kwam. “Surprise”, miauwde ik toen ze de deur achter zich dicht deed. Ik zette mijn grote Puss ‘n Boots ogen op en ik had haar in de pocket!

In het begin kwam ik niet zo vaak, maar de afgelopen 2 weken kom ik een paar keer per dag even kijken of ze thuis is. En dan miauw ik heel schattig waardoor ik meestal wel 10 minuutjes word geaaid. Maar ik mag niet meer mee naar binnen. Dat vindt die meneer die bij haar woont namelijk niet goed. Iemand nog tips hoe ik haar nog meer om mijn schattige krulstaart kan winden? Ik lees ze graag in de comments.

Ik ben gek op animatiefilms. Cars, Monsters, Inc., The Incredibles en Wall-E, ze prijken allemaal in mijn dvdkast. Helemaal leuk zijn de korte animatiefilms die Pixar soms maakt als extraatje bij een film. Partly Cloudy is het extraatje bij UP, de nieuwste Pixar die op 8 oktober 2009 in de Nederlandse theaters in première gaat. Helaas is zijn “due to copyright restrictions” op Youtube alleen de eerste 30 seconden te zien, maar op Flabber zie de volledige versie van Pixars Partly Cloudy.

De zomer is nog niet eens officieel begonnen en ik heb al weer zin in het najaar!

Pap en mam zijn een weekje op vakantie op de Weissensee. En hoewel Rufus dol is op sneeuw en ijs, kan hij natuurlijk niet mee. Ik had vandaag oppasdienst. Samen haalden we oude herinneringen op bij de hertjes in Bloemendaal.

*Nog meer bier. Etentje met Loes was veel te gezellig
*Uitslapen. Kan gelukkig morgen al
*Dat Kim komt eten morgen
*Een knuf van mijn liefje als ik straks thuis ben
*Dat we volgende week weer kunnen schaatsen
*Owja, en natturlijk… BOARDEN!!